Sucos: blog de Dores Tembrás


Arquitecturas do poema. Obradoiro de escrita creativa.
08/01/2014, 17:00
Filed under: Obradoiros

arquitecturas_poema

Da comezo o segundo trimestre de Arquitecturas do poema.

Atrás quedan xa os conceptos poéticos de perda, ruinas, morte, o lugar, a beleza, a construcción da voz poética e algunhas ferramentas apuntalando arquitecturas do poema.

Nos vindeiros meses abordaremos máis ferramentas, abriremos fenda nos tópicos literarios, tantearemos a poesía amorosa, o poema breve e hiperbreve, asociado ao aforimo (Porchia), a música (silencio, ritmo, rima, acento) en tódalas súas vertentes na creación poética.  E a trampa, a trampa que xa se anunciaba en decembro, o mecanismo exacto do poema. E por suposto seguiremos aprendendo e reflexionando sobre a creación poética con Juarroz, Eliot, Salinas, Pound…

Debo repetir, e dígoo a modo de advertencia, a deriva será o pilar da aprendizaxe, demorarémonos en calquera concepto, calquera, que alumee a nosa achega ao poético.

Esta é a proposta.

A inscrición inclúe master-class con dous escritores recoñecidos por trimestre. No pasado as visitas de Celso Fernández Sanmartín e Gonzalo Hermo.

Sesión aberta e gratuita o xoves 9 de xaneiro ás 20:00. Praza da fariña, 12. (Praza de Azcárraga)

Prezo: 60 euros/mes.

Escribamos.

Matrícula e info: eu@dorestembras.com

Advertisements


Master class con Gonzalo Hermo
08/01/2014, 16:56
Filed under: Evento, Obradoiros

20131212_194828

Finalmente decídome así

coas mans atadas ás costas

e un pedazo de papel tapándome os labios cun verso de Artaud:

eu padecín cincuenta electroshoks, cincuenta estados de coma 

Gonzalo Hermo, Crac.

Foi nos últimos días de decembro.

Gonzalo Hermo traía consigo os tempos asociados ao poema, e versos de poetas moi queridas e admiradas: Xohana Torres, Chus Pato, Olalla Cociña, Olga Novo ou Alicia Fernández entre outr@s.

O sinxelo foi rendirse ante o seu discurso, artellado no mecanismo temporal dende o que se sitúa o poeta.  Xurdiron moitos outros conceptos, e Gonzalo foi dunha xenerosidade maiúscula falándonos do seu propio proceso de creación e partillando algúns textos inéditos do seu novo traballo.

Dicir luxo, honra ou privilexio. Repetir o que significou esa tarde para tódolos asistentes. O fascinio ecoando cando el fechou a porta.

Os bolos de Santa Lucía. A noite.

Eu débolle moito a Gonzalo, pero como dixen ese día, a súa presenza en Arquitecturas do poema é un dos luxos que me reserva a súa amizade. Compartir a mirada, a peneira á que se someten @s escritores  que axudan a configurar o propio traballo. Foi un encontro tremendamente estimulante para tod@s.

Verdade.

Moi agradecida.