Sucos: blog de Dores Tembrás


Festival Coruña Mayúscula 2013
28/03/2013, 09:44
Filed under: Evento, Literatura, poesia, recital

telefono

Chegou. Foise.

Pero tanto tanto entre medias.

Arrincar a golpe de mércores con Fernando Marías, Javier Gullón e Borja Pena. A conversa na noite, da literatura ao cine. E todo eran preguntas.

El hilo de la memoria que me rinde con Gracia Iglesias. A papiroflexia atravesando semáforos despedida.

O xoves Obradoiro de Poesía con Gonzalo Escarpa, unha verdadeira descuberta, onde comeza e acaba a poesía experimental, o acontecimento poético.

O encontro con Manolo Rivas e María Canosa, tódolos mistos.

O recital, sete voces (Kepa Murua, Gonzalo Escarpa, Carmen Camacho, Pablo García Casado, Ada Salas, Jordi Corominas e eu)  procurando os camiños da palabra no escuro. As siluetas amigas. Tamén alí Yolanda Castaño. E o micro aberto, todo por contar.

O venres á mañá no Coruña Educa, con Carmen Camacho e Jordi Corominas, máis a soas ca nunca, con 500 rapaces que axexaban polo poético dende as butacas, o catalizador, as esquiagrafías, as chapas.

A conversa con Kepa Murua e Ángel Zapata, os tesouros, a identidade.

De novo o obradoiro con Escarpa, repensar o lector, atender ao que non.

A charla de Doménico Chiappe  Germán Sierra e Javier Pintor, os novos medios, como contar agora.

Máis tarde Santiago Roncagliolo con Xesús Fraga. A conversa no vento, cara o mar,  entre o fume. Un pracer.

Na noite fecha, Manuel Vilas  co seu Amor e o Gran Vilas. Saber que ninguén defende os textos propios coma un mesmo. Falar do poético, do silencio en Pizarnik. A palabra.

O sábado rematar o obradoiro, cun feixe de fiestras abertas, feliz de ter asistido, de aproveitar ao máximo a profesionalidade de Gonzalo, a intuición do coñecemento vertical que sostén todo o demáis.

A mesa de Ramón Nicolás e Tucho Calvo na que a escrita do país, a edición, a literatura, a torsión necesaria da pregunta. Un pracer.

Ráfagas de MADATAC. A area, a auga.

Para fechar con Jordi Corominas, en loop, o confetti, a imaxe disparada sobre o espectador, o alarido.

E aínda que o domingo a promesa, xa non puiden desfrutar do fin de festa.

Todo isto, todo, entre camiñatas, conversas que apuramos antes dos recitados, sempre co obxectivo de Alfonso Rego sobre nós, transparentándonos. Ese feixe de instantáneas que alentan sobre o poético. Uñitas pintadas. E todo o equipo do Ágora, dende os técnicos ata a directora, o traballo de Andrés e Cris. O saber facer de Oído Cocina!

A atención e control de Pedro Ramos para que todo, para que todo.

Celebro o encontro, os achádegos, a complicidade na noite, as conversas imprevistas

e agora

un inventario de palabras

no ar

a distensión

os vapores da derrota

Ata o FCM 2014.

Advertisements

1 comentario so far
Deixar un comentario

Ata o ano que ven, logo. Que habera moito mais..pero non mellor … porque é imposíbel. :)

Comentario por alfonso




Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s