Sucos: blog de Dores Tembrás


Boh: Presentación de A desparición da neve, Manuel Rivas
22/04/2009, 14:01
Filed under: poesia, presentacion

Non contaba con atoparme onte na fnac coa presentación deste último poemario de Rivas, foi unha coincidencia feliz, dende o 96 que leo case todo o que fai, e nunca estivera nunha presentación súa. Sobra dicir que a cafetería estaba ateigada, moreas de xente de pé.

Como estaba por alí antes de que fose a hora oficial, puiden observar o que acontecía arredor do escritor con camiseta a raias: un grupo de rapaces que timidamente lle piden unha entrevista, amigos que o felicitan polo libro, un xornalista que lle pide uns intres para entrevistalo, tres ou catro fotógrafos que inmortalizan o acto, o encargado do son, que ultima detalles, a encargada de cultura da fnac que coloca coidadosamente unha chorima no micro, as señoras de diante que falan do magnífico que é Rivas e preparan sendos lotes de libros para que llos asine, o señor que leva alí dende as seis e media co libro na man, seguindo a Rivas cos ollos dende que chegou, a señora que graba todo o acto cunha cámara dixital. E por alí tamén andan os músicos César Morán e Pulpiño Viascón, preparando os instrumentos.

A presentación estivo moi bem, pero iso case sobra dicilo, e eu preguntándome que ten este home para xerar tanta expectación ao seu redor. Pois ten que nas distancias curtas é un home encantador, sinxelo, que con habilidade pasmosa fai debuxos con pluma en cada un dos exemplares que lle piden que asine: unha barca, un libro, un paraugas, ao tempo que mantén unha breve conversa coa persoa que agarda na cola para adquirir o exemplar.

A paixón coa que conta as historias é contaxiosa, e claro, tamén está o serrucho, que coma di el, é o instrumento máis extraordinario do mundo. Na parede proxéctanse fotografías da neve e a música, que acompaña a voz de Rivas, crea esa atmósfera íntima que nos deixa mudos. O poema Boh, foi o que máis me chegou, ao mellor porque eu tamén tiven un avó que prácticamente só empregaba esta palabra, e que dependendo do ton tiña múltiples significados, ao mellor porque o meu outro avó tamén me deixou por herdanza falar soa, e onte Rivas fixo que iso nom fose tan estrano.

Advertisements

Deixar un comentario so far
Deixar un comentario



Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s