Arquivado en: Evento
Try as we may to make a silence, we cannot.
JOHN CAGE
Poñendo a proba a cita de Cage, o venres 4 de maio Gonzalo Vázquez presentaba a súa colección Silencio no NH Obradoiro de Compostela. No ar unha espera sen alento que só el pode crear. A pasarela vaciada de ruido para que a danza, para que a cinética nos primeiros compases. Un corredor con paredes de expectación. Así daba comezo o desfile spring-summer 2012.
Tan aí, rodeada de poetas in front row, para mirar o acabado impecábel das prendas, para escorregar como Alice nos canesús que recuperan a infancia máis branca. As blasiers rigurosas, desafiando o concepto máis casual da elegancia. Os vivos brancos coma suliñados que percorren a silueta do esmoquin revisitado. E aquel vestido tan océano co algodón branco no peito, e ombreiros de tirantes, fitas nas que caer rendidos.
Case resulta inevitábel prenderse deste silencio, desta ofrenda tan a medida, onde Gonzalo Vázquez segue detonando vento mudo nas gasas máis leves, nas costas dunha camisería escollida, na sobrepel da seda salvaxe.
Aquel perfil prerraphaelita que me devolvía ao gusto pola excelencia.
Un pracer estar alí, auscultando o detalle mínimo, a costura que o define.Tan el. GV. O seu éxito.
Enmudecer na expectación que se colma.
Aplausos.
Inclinación de cabeza.
Teño a grande alegría de participar nesta edición de PontePoética. O venres 20 e o sábado 21 a poesía tomará Pontevedra. O Festival, dirixido por Yolanda Castaño en colaboración co Ateneo de Pontevedra, que vai pola súa segunda edición, reúne desta volta aos poetas galegos Estevo Creus, Xosé María Álvarez Cáccamo, Estíbaliz Espinosa e mais eu, ao vasco Edorta Jiménez, o catalán Eduard Escofett, a malagueña María Eloy-García, e tamén contará coa presenza do poeta portugués, Nuno Judice e a poeta eslovena Veronika Dintinjana.
En sesións de tarde e noite no Teatro Principal: O venres ás 18:30 e ás 20.00. E o sábado ás 17:00 e ás 18:30.
O vindeiro xoves 19 de abril ás 18:00 no centro da UNED da Coruña e dentro do ciclo La creación literaria y sus autores. VII Encuentros con los escritores, terá lugar unha mesa redonda na que participarán Carlos Negro, Yolanda Castaño e eu mesma con Javier Pintor e Xavier Seoane.
Unha boa oportunidade para escoitar e falar sobre a creación e os seus labirintos.
Escribirono elas primeiro. A cita será o martes 8 ás 21:00 no Modus Vivendi (Praza Feixoo, Compostela). Alí, con Xosé María Álvarez Cáccamo e Nuria Sanz. Convidados por Branca Novoneyra e Olalla Cociña. É un luxo, un pracer que agardo impaciente.
Levo moitos versos para ler, de máis. Pero sempre o fascinio coa inocencia: a que está e a que se perde, a que se perverte e a que se restaura.
LOS TRABAJOS Y LAS NOCHES
para reconocer en la sed mi emblema
para significar el único sueño
para no sustentarme nunca de nuevo en el amor
he sido toda ofrenda
un puro errar
de loba en el bosque
en la noche de los cuerpos
para decir la palabra inocente
A. Pizarnik
A presentación deste poemario será o venres 14 ás 20:00 na Asociación Alexandre Bóveda (Olmos, 16-18, 1º), A Coruña.
Estarán co autor Eva Veiga e os músicos Benxamin Otero e Carlos Quintá. Tamén eu.
Para falar do libro, das postais vellas, da beleza.
Para escoitar a Celso, que é quen de desvelar a intención primeira do verbo, de repetir varias veces, ata desarmarte, tres palabras:
Para Amando
Esperanza
Si. Regresamos este curso co obradoiro de poesía no Fórum. Dende os clásicos ata o recén saído do prelo, con algunhas visitas dos autores.
O prazo de preinscripción comeza o vindeiro luns12 de setembro ata o mércores 14, no propio Fórum.
Quedaremos tódolos mércores ás 17:00 para tirar dos fíos e compartir poetas e poéticas.
Aquí máis información.
Será un pracer vervos alí!
Van aló quince días, pero négome a deixar de facer uns apuntamentos daquela tarde magnífica no Centre de Cultura de Dones Francesca Bonnemaison. Foi Marta Font, investigadora da UAB e organizadora do evento quen me convidou. Pero tamén estaba Helena González, anfitriona e cicerone inigualábel.
A suxerencia non podía ser máis atractiva. Partir do verso de Pizarnik: He dejado mi cuerpo junto a la luz. A proposta: unha conversa coas poetas Rosa Font e Silvia Bel. Pero había máis, dende o Centre Dona i Literatura convidávasenos a levar unha autopoética na que o corpo.
Estas propostas brindan, ás veces, esa oportunidade de mirarnos case dende a esquizofrenia. De avaliar a propia poética. É unha reflexión que sempre conduce a portas insospeitadas.
Do exercicio íntimo á lectura pública. E sempre, sempre, a voz sorprendida na intimidade que nos desvela. Porque na preparación do encontro, mentres escribía aqueles cinco folios de autopoética, estaba aquí, no meu estudio, a soas coa miña voz. E non tiñan demasiada importancia as frases miradas polo fondo, con microscopio. Pero alí, naquel cuarto lavanda, no calor da tarde, ante un público case completamente feminino, atentísimo, o pudor. Ou outra cousa semellante pudor. Quizáis a palabra obscenidade adquira aquí un sentido completo. Pero a que tanta sorpresa? Iso é a escrita, non?
Marta Font preparou unha presentación impecábel, escudriñando cada unha das nosas poéticas, revelando algúns dos fíos que nos unen ás tres convidadas. É precisa e profunda na palabra coma só os grandes críticos. E eu fico arroibada e agradecida ante as súas descubertas.
Foi unha tarde de complicidades versadas, de paralelismos literarios, de procuras.
Un luxo.
Este ano non pasarei o día das letras aquí. O Centre Dona i Literatura convídame a participar nunha mesa redonda sobre poesía (xunto ás poetas catalanas Silvia Bel e Rosa Font) arredor dun verso de Pizarnik: Deixei o meu corpo a carón da luz/ He deixat el meu cos vora la llum/ He dejado mi cuerpo junto a la luz. O acto incardínase dentro do Barcelona Poesia 2011.
Un luxo.
Talento. Esa era a proposta. A promesa. A expectativa do TEDxGalicia 2010: Cara unha sociedade movida polo talento.
Entrar no auditoriodo CGAC e a estética de TED tan inmediata e recoñecíbel. As charlas magníficas de Barry Schwartz e Ken Robinson.
A proposta local: sete ponentes. Seis homes, unha muller. Cinco charlas en castelán, dúas en galego. No auditorio 100 persoas.
Non quero facer unha lista de críticas, sobre todo porque creo que o importante foi que se fixese. É doado subestimar a organización que require un evento destas características. E eu quero felicitar á organización polo esforzo, polo traballo.
Quizáis a chave resida nas expectativas que xenera a marca TED, o formato global que tódolos asistentes coñecíamos. A esencia de TED é a calidade do contido, a capacidade de comunicación dos ponentes, a vangarda na análise de calquera das áreas que toca.
Teríame gustado asistir a un encontro con ideas orixinais, xeniais. Neste sentido a filosofía de TED é diáfana. Os ponentes non se limitan a expoñer un tema, se non que focalizan a súa intervención nun concepto, centrando a súa aportación, a súa análise nel, diseccionándoo ó máximo. Abren moitas fiestras (verticais, horizontais, transversais) a partir dese centro. Son inspiradores, estimulantes. Algúns mesmo crean un corredor novo no cerebro de quen os escoita.
Hai unha cita de Chomsky que fala por si soa: “Non deberíamos estar buscando herois, deberíamos estar buscando boas ideas”.
TED sabe iso. Por iso os seus poñentes son como son.
Poucos conceptos tan potentes como un auditorio que vai escoitar a alguén que ten algo que dicir.
Seguro que TEDxGalicia 2011 saberá aproveitar mellor iso.
