O encontro de onte foi xeneroso, verdadeiro. Os organizadores do acto, Alberto e Xurxo exerceron de anfitrións magníficos. Un pracer compartir a palabra e a mesa con persoas que cren na poesía ata as últimas consecuencias.
Foi íntimo, algo máis dunha trintena de persoas estaban alí para escoitarnos. Interviu primeiro Xosé Abeal, recuperando a patria da infancia, os estertores da vida. Seguín eu, ofrecida ao pouso, coma poucas veces. Despois Emma Pedreira, estreando libro, Xoguetes póstumos (que levou o premio de poesía erótica Illas Sisargas con belos collages de Ana Cibeira), os seus ósos, a casa e o faro ofrenda última para corpos. Finalmente Miguel Anxo Fernán-Vello, poeta ao servizo da beleza. Os instantes máis transparentes da súa man.
E por se isto fora pouco, Teresa Seara agasallándonos sempre memoriais das poéticas, xenerosa e necesaria como só nós sabemos.
Sublime foi a intervención de Ariel Ninas, creando extraordinarios espazos musicais coa zanfona, un instrumento descoñecido, intrigante, de posibilidades infindas, como demostrou o seu executor. Improvisacións cómplices con cada unha das intervencións. Todo un descubrimento que desexo seguir desfrutando, intercambio de Borsalinos incluido.
A todas e todos agradecida por entregarse sen reservas, convertindo a tarde no mellor acubillo.
Moitas veces.
Estou encantada (de encantar na súa terceira acepción no diccionario da RAG) co convite da asociación Cultural e Social RR.LL para participar neste recital de mañá, xoves, á noite (Fundación Caixa Galicia, Médico Rodríguez 2-4, 20:OO). Deixovos aquí o convite. Vai ser un pracer compartir palabras con todas e todos vos. Os poetas: Xosé Abeal, Miguel Anxo Fernán-Vello, Emma Pedreira e eu mesma. Ademáis contaremos coa música de Ariel Ninas. Teresa Seara presentará o acto.
O venres e o sábado celebrouse no Castelo de Santa Cruz o IV Encontro de novos escritore@s organizado pola AELG.
Foron dous días intensísimos, catro mesas redondas, e moitas caras novas para min, tamén algunhas coñecidas.
Como escritora novel agradezo moito esta iniciativa, este encontro, a posibilidade de coñecer o ultimísimo en poesía, re-coñecerme no discurso doutros escritores ou sentirme absolutamente diverxente.
MESA I: A literatura (auto)referenciada. Iolanda Zúñiga, Inma López Silva e Alberto Lema, coordinando a mesa Mª Xesús Nogueira. Os distintos xeitos de chegar á literatura. As autoreferencias na propia literatura. Pareceume un tema interesantísimo. Pensar en que tanto a literatura que me precede coma a que é coetánea teñen un peso importante, non tanto coma influencias directas senón máis ben coma compañeiras de camiño. Leo a Olalla Cociña e descubro unha escrita paralela na que podo recoñecerme. Leo a mestras como Eva Veiga ou Pili Pallarés, entre outras, e son referentes fundamentais, luces que guían.
MESA II: Noticias da poesía última. Alicia Fernández, Andrea Núñez e Gonzalo Hermo, coordinando Elvira Riveiro Tobío. Para min a mesa máis esperada. Interesantísima. Descuberta dos tres relatores. Novos, novísimos. O último, recén saido do forno. A posibilidade de reflexionar sobre o peso da poesía dos 90, o que se está a facer, o que se anda a procurar. Altísima calidade. Parabéns aos tres.
MESA III: (Auto) edición: a mirada do libro de autor/a. Carlos Vinagre, Baldo Ramos, Uqui Permui, coordinando Antía Otero. Foi apaixoante. Libros obxecto, obras de arte para contemplar e ler. O paradiso. Coñecía a obra magnífica de Baldo Ramos, pero non aos outros dous relatores. Interesantísima exposición tamén a de Uqui Permui, que me trouxo de volta os libros de Eloisa la Cartonera, dende Buenos Aires. Interesante aproximación ao contexto portugués da man de Carlos Vinagre. Ganas infindas de facer libros fermosos, libro-obxecto, libro-desexo.
MESA IV: O peso da nación. María Lado, Estíbaliz Espinosa, Séchu Sende, coordinando a mesa Francisco Castro. Foi unha mesa realmente refrescante, cando podería parecer todo o contrario. A exposición de Estíbaliz Espinosa, diáfana, suxerente, certeira. A de María Lado fantástica, fantástica. Ganas infindas de falarlle do seu Berlin, pero xa haberá ocasión. Xenial tamén Sechu Sende, a necesidade do humor, e tódalas anécdotas recoñecíbeis.
Foi un encontro moi productivo e interesante. Por suposto, o castelo, tódolos cafés, tódalas conversas. A noite de Santa Cruz.
A clausura non puido ser mellor, recital na fundación Luis Seoane de Eduardo Estévez, Alicia Fernández, Antía Otero, Mario Regueira e Elvira Riveiro, xunto co colectivo Oruga. Música, imaxe e palabra para deixarnos a todos mudos.
Onte achegueime ao Ciclo Poetas di(n)versos, organizado pola Concellería de Cultura e dirixido por Yolanda Castaño. Estreaban Lucía Aldao e Eduardo Aute.
O acto estivo realmente ben. Lucía Aldao magnífica, magnífica. Un verdadeiro pracer escoitala. Eu xa a vira recitar noutras dúas ocasións. Coñecina hai moitos anos, moitos, na facultade de filoloxía. Xa daquela se convertiu para min nunha poeta de referencia. Lucía Aldao, precisión de cirurxán na forxa do verso.
Despois Aute leu os seus poemigas. Foi raro, eu sempre fun escoitalo a concertos. Estivo ben, penso no enxeño dalgúns textos. Aute foi honesto, explicou antes de comezar como concebía el estos poemigas, iso gustoume. Si no tienes sueños, corres el peligro de teñer dueños.
Parabéns sentidos aos organizadores e promotores desta iniciativa. Onte quedou ben demostrado que hai un público ávido de poesía. Tódolos meses, cara a mediados, un encontro con dous grandes poetas. O vindeiro 15 de decembro, Luz Pozo e Luis García Montero.
Hoxe asistín a un fito histórico. Pálpebras fechadas. Xuntámonos na Alameda, non para pedir, senón para facer camiño xuntos. Crianzas con lingua azul. Alí, para que nos visen, para vérmonos. Globos. Festa do galego, amor polo propio. Por ti. Feliz ás portas da praza, e tanta xente atrás. Hoxe máis ca nunca himno atronador no corazón. Para que sexas.
Ainda que xa algúns compañeiros fixeron crónica completa e exhaustiva do encontro, non me resisto a escribir algúns apuntamentos sobre o Galeusca.
Neses días en Arantzazu tiven ocasión de contactar con escritores cataláns, vascos e galegos. De gran interese para min foi descubrir de perto a situación da súa lingua e literatura, sen intermediarios.
Sentínme parte de algo, membro dunha delegación que coincidía plenamente en enfoque e plantexamentos da realidade literaria e lingüística, prometo que eu non coñecía case a ninguén previamente. E iso foi extraordinario, sentín unha forza común nas mesas de traballo, con ideas claras e mirando cara o futuro con optimismo. Literatura minorizada si, pero de calidade.
Confeso que sentín fachenda ao escoitar aportacións brillantes dos compañeiros, apuntamentos agudos e moi centrados en torno aos obxectivos que nos reunían.
Inesquecíbeis días de mosteiro e brétema, fractais, choiva calando pensamentos, sobremesas infindas, música, risa e reflexión con xente interesantísima. Suliño, interesantísima. Feliz de ter compartido este tempo con grandes escritores, críticos e editores, agora tamén cómplices.
Deixovos enlaces a outras crónicas:
Acabo de chegar dun magnífico encontro co gravador José Valentín e Luz Pozo, poeta á que o Concello de Culleredo lle rendía homenaxe.
Nunha das salas de Vila Melania tiven a oportunidade de escoitar novas anécdotas encantadoras da nena Luz, xa poeta, fascinada cunha ilusitración de xemas de cores; ou disposta a aceptar con cinco anos a un veciño de seis como noivo, só a cambio dunha caixiña de ceras “capaces de fermosealo todo”.
Luz falou tamén de música, de inspiración, de Vicente Aleixandre, da poesía, do espírito e da alma, da imprenta que lle agasallaran os reis de pequena, da flor que detén o tempo.
Pola súa banda José Valentín ofreceu, coma sempre, esas palabras sabias e agradecidas que conmoven polo verdadeiras.
Aquí estou, ofrecida a estes dous mestres.
A piques de marchar escribo esta entrada sobre o Galeusca 2009, o encontro de escritores cataláns, vascos e galegos que terá lugar entre hoxe e o luns 12 en Arantzazu, baixo o lema “Literaturas minorizadas, grandes retos”.
É un privilexio formar parte da delegación galega de escritores. Coido que serán uns días de posta en común, debate e intercambio enriquecedores. Tentarei facer unha entrada á volta contando polo miudo o encontro.
Gardado en: Evento
Onte inaugurouse en Santiago, na Fundación Torrente Ballester , unha exposición organizada por Acción contra el hambre e Cultura Solidaria Galega. O motivo: recadar fondos para tratamentos nutricionais para a loita contra a desnutrición infantil.
Algunhas asociacións, empresas privadas e numerosos artistas plásticos, artesáns, pintores, ilustradores, escultores e poetas aportaron o seu gran para facer posíbel esta exposición altamente recomendábel.
Non sei como escribir sobre o de onte, quédome cun dos seus lemas: 40 euros salvan unha vida en 45 días.
É difícil engadir algo máis.
Mañá mercores 30 ás 20:00 terá lugar na Biblioteca dos Rosales (na Praza Elíptica) o espectáculo poético-musical Soños e poemas de Cirlot, a cargo do grupo Ouriol integrado pola poeta Eva Veiga e os músicos Bernardo Martínez (clarinete e percusión) e Fito Ares ( frauta traveseira e saxos).
Experimentei este espectáculo en xullo, transparencia na voz, intensidade de frauta, percusión que atravesa.
Algo con ás de paxaro, que entre os beizos e a voz vai morrendo.
Cirlot
